เรื่องของเรื่องคือไปเดินเล่นที่ HomePro เจอผ้าปูโต๊ะม้วนใหญ่ที่ปรกติแล้วร้านค้าจะขายโดยการตัดแบ่งจากม้วนนั้น¹ เห็นว่าลายสวยดีอยากซื้อมาซักเมตรครึ่ง แต่พนักงานคนแรกบอกว่าไม่ขาย ต้องขายเป็นเลขลงตัวเท่านั้น 1 เมตร, 2 เมตร, 3 เมตร ไม่มีการแบ่งขาย 1.5 เมตร

ถอดใจไปเดินเล่นโซนอื่นซักพัก แต่ก็ยังติดใจผ้าปูโต๊ะผืนนั้น เลยเดินวนกลับไปยังโซนผ้าปูโต๊ะอีกรอบ คราวนี้เจอพนักงานคนใหม่ พูดจาน่ารักขยันขันแข็งมีใจบริการเต็มที่ ที่สำคัญคือพร้อมตัดขายแบบเมตรครึ่งให้เรา! วัดความยาวและตัดแบ่งออกมาเมตรครึ่งเสร็จเรียบร้อย เหลือแค่พิมพ์บาร์โค้ดราคาแปะแล้วให้เราเอาไปจ่ายเงินที่แคชเชียร์

ได้จังหวะที่พนักงานคนแรกเดินกลับมาพอดี หลังจากเห็นว่าตัดผ้าปูโต๊ะให้เราแล้วก็ต่อว่าพนักงานคนที่สอง บอกว่าร้านไม่ขายทีละครึ่งเมตร ตัดครึ่งเมตรให้ลูกค้าไปทำไม แบบนี้มันออกบาร์โค้ดราคาไม่ได้…

เถียงกันซักพัก พนักงานอีกคนเดินมาทำเรื่องออกบาร์โค้ดให้ ก็แค่คีย์ตัวเลขในเครื่องคอมเป็น 1.5 ก็แค่นั้น

ตลกร้ายที่สุดเหรอ? ผ้าปูโต๊ะม้วนนั้นทั้งม้วนมันขายดีมาก ตอนก่อนเราซื้อในม้วนมันเหลือแค่ประมาณ 2.75 เมตรเอง คือถ้าพนักงานคนแรกจะให้เราซื้อ 2 เมตร ผ้าที่เหลือมันก็ไม่พอขายลูกค้าคนต่อไปอยู่ดี(ตามมาตรฐานแนวคิดของพนักงานคนแรกอ่ะนะ) แล้วฝั่งนี้จะซื้อมาทำไม 2 เมตรในเมื่อต้องการแค่ 1.5 เมตร ถ้ายอมขายเราง่ายๆ 1.5 เมตรตั้งแต่แรกก็ยังเหลือผ้าอีก 1.25 เมตรเอาไว้ขายลูกค้าคนอื่นได้อยู่ไม่ใช่เหรอ???

ให้พนักงานคนแรกคุมงานนี่ไม่มีใครแฮปปี้อ่ะ ลูกค้าก็ไม่ได้ซื้อ ร้านค้าก็ไม่ได้ขาย (อ๋อ แต่พนักงานคนนี้คงอยู่ในองค์กรได้นาน เพราะทำทุกอย่างที่ไม่ขัดกับกฎระเบียบ หึหึหึ)

neizod

author