Last year, on a trip to Japan, I bought ポリドロン, a geometric toy, and brought it home with me. But I was busy and never really got around to building anything with it. Then last week I went to a Geometry Boot Camp, hosted this year by Chiang Mai University, and finally had an excuse to dust the set off and play with it. At first I thought I’d just build something a little complicated but still pretty … and somehow, before I knew it, I had wandered all the way into graph theory 🤣

หมุนเวียนมาอีกเช่นเคยกับค่ายวิชาการประจำปีสำหรับชาวเรขาคณิต ซึ่งปีนี้ได้มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (ภายใต้อาจารย์ @NutSnC) เป็นเจ้าภาพ (เสียดายว่าปีก่อนติดภารกิจ เลยอดไปร่วมค่ายของปีที่แล้วที่จุฬาฯ) ซึ่งรอบนี้ความพิเศษของเราก็คือเรามีรุ่นน้องในแลปไปร่วมค่ายด้วย นั่นก็คือ กฤติน นันทสมบัติ ซึ่งเป็นนิสิตตรีควบโทจากวิศวะคอมฯม.เกษตรที่สนใจในอัลกอริทึมเชิงเรขาคณิต

holy ship, mhrise is PEAK. maybe i have more fun than mhwilds!!!

tl;dr: fun for the first few hours, but then it feels super hollow, especially when it intentionally invites you to overstay.

สืบเนื่องจากชาวคณิตจุฬาฯได้จัดเวิร์กช็อปเกี่ยวกับการใช้โปรแกรมทางคณิตศาสตร์มาช่วยแก้ปัญหาเชิงเรขาคณิต ก็เลยลงทะเบียนแวะเวียนไปทักทายซักหน่อย รอบนี้พิเศษตรงที่มีกฤตินซึ่งเป็นรุ่นน้องตรีควบโทในแลปที่สนใจด้านเรขาฯเดินทางมาร่วมงานด้วย

สมมติว่าเรามีลูกปัด $n$ สีที่แตกต่างกัน (แต่ละสีมีจำนวนไม่จำกัด) เราต้องการนำลูกปัดเหล่านี้มาร้อยเป็นสร้อยข้อมือที่มีสีสันสวยงาม คำถามพื้นฐานแรกๆก็คงหนีไม่พ้นว่า เราต้องใช้ลูกปัดกี่ลูกเพื่อสร้างสร้อยข้อมือที่สวยที่สุด แน่นอนว่าตรงนี้คำตอบก็จะแตกต่างกันออกไปขึ้นกับนิยาม “ความสวย” ของแต่ละคน เช่น หากเราบอกว่าสร้อยที่สวยงามนั้นขอแค่ให้มีสีสันครบทั้ง $n$ สี เช่นนี้แล้วสร้อยของเราก็ต้องมีลูกปัดอย่างน้อย $n$ ลูกเป็นแน่แท้

หลายครั้งแล้วนะครับ ที่เพจว่าด้วยเรื่องของภาษานำเสนอข้อมูลทื่อๆ อ้างอิงแค่ว่า “ราชบัณฑิตเขียนกฎมาแบบนี้” แต่ก็ไม่ได้วิเคราะห์ไม่ได้ตั้งคำถามต่อไปเลยว่า กฎที่ว่ามานั้นมันสมเหตุสมผลหรือเปล่า หรือกฎมันตกยุคไปแล้วและควรมีการเปลี่ยนแปลง (เพราะเท่าที่เห็นก็มีแต่บอกว่า “ส่วนตัว” ทำแบบนี้ดีกว่า; ไม่เคยเห็นเป็นกระบอกเสียงผลักดันเรียกร้องการเปลี่ยนแปลงเลย)

Any fool can write code that a computer can understand. Good programmers write code that humans can understand.

Martin Fowler

今日は広島にいます！私たちはまたロードトリップ中です。

みなさんこんにちは。私はまた福岡に来きました（だんだん家みたいですね…）