สมมติว่าเรามีลูกปัด $n$ สีที่แตกต่างกัน (แต่ละสีมีจำนวนไม่จำกัด) เราต้องการนำลูกปัดเหล่านี้มาร้อยเป็นสร้อยข้อมือที่มีสีสันสวยงาม คำถามพื้นฐานแรกๆก็คงหนีไม่พ้นว่า เราต้องใช้ลูกปัดกี่ลูกเพื่อสร้างสร้อยข้อมือที่สวยที่สุด แน่นอนว่าตรงนี้คำตอบก็จะแตกต่างกันออกไปขึ้นกับนิยาม “ความสวย” ของแต่ละคน เช่น หากเราบอกว่าสร้อยที่สวยงามนั้นขอแค่ให้มีสีสันครบทั้ง $n$ สี เช่นนี้แล้วสร้อยของเราก็ต้องมีลูกปัดอย่างน้อย $n$ ลูกเป็นแน่แท้

หลายครั้งแล้วนะครับ ที่เพจว่าด้วยเรื่องของภาษานำเสนอข้อมูลทื่อๆ อ้างอิงแค่ว่า “ราชบัณฑิตเขียนกฎมาแบบนี้” แต่ก็ไม่ได้วิเคราะห์ไม่ได้ตั้งคำถามต่อไปเลยว่า กฎที่ว่ามานั้นมันสมเหตุสมผลหรือเปล่า หรือกฎมันตกยุคไปแล้วและควรมีการเปลี่ยนแปลง (เพราะเท่าที่เห็นก็มีแต่บอกว่า “ส่วนตัว” ทำแบบนี้ดีกว่า; ไม่เคยเห็นเป็นกระบอกเสียงผลักดันเรียกร้องการเปลี่ยนแปลงเลย)

Any fool can write code that a computer can understand. Good programmers write code that humans can understand.

Martin Fowler

今日は広島にいます！私たちはまたロードトリップ中です。

みなさんこんにちは。私はまた福岡に来きました（だんだん家みたいですね…）

คนโง่ที่ขยันนี่มันสร้างความเสียหายได้ใหญ่หลวงจริงๆ

tl;dr: Nightreign should have been sold as DLC, dubbing “a roguelike boss-rush co-op expansion”, not as a standalone game.

เรื่องของเรื่องคือไปเดินเล่นที่ HomePro เจอผ้าปูโต๊ะม้วนใหญ่ที่ปรกติแล้วร้านค้าจะขายโดยการตัดแบ่งจากม้วนนั้น¹ เห็นว่าลายสวยดีอยากซื้อมาซักเมตรครึ่ง แต่พนักงานคนแรกบอกว่าไม่ขาย ต้องขายเป็นเลขลงตัวเท่านั้น 1 เมตร, 2 เมตร, 3 เมตร ไม่มีการแบ่งขาย 1.5 เมตร

Seven years.

First things first, let me clarify that I do love Hollow Knight. It’s one of the greatest indie games I’ve ever played.