หนังซอมบี้ที่หลายคนกำลังอวย … ไปดูมาแล้วรู้สึกไม่ค่อยชอบแฮะ

เชื่อว่าหลายต่อหลายคนคงต้องเคยผ่านประสบการณ์ช่วงวัยรุ่น ที่มักถามตัวเองอย่างสม่ำเสมอว่า “ฉันเป็นคนประเภทไหนกันแน่” “ฉันใช่คนกลุ่มนั้นหรือเปล่า” หรือกระทั่งว่า “ฉันน่าจะเป็นโรคนั้นหวะ” เช่น บางคนอาจสับสนว่าตัวเองเป็นฮิปสเตอร์? เป็นคนโรแมนติก? เป็นคนเก็บตัว? เป็นอนุรักษ์นิยม? เป็นไฮโซสุดหรู? เป็นไบโพล่าร์?

จำได้ลางๆ ว่าตอนม.ต้นครูบอกให้ไปอ่านซีไรต์ (มั้ง? หรือว่าแรดอยากอ่านงานยากๆ บ้าง) ก็เลยเลือกเล่มนี้มาอ่าน

Dyscourse is a game about surviving on a remote island, with a branch of random people from a plane crash. Sound like an interesting concept? Well, this game has ruined it in many ways…

พิธีกรรมอันหนึ่งที่ผมสงสัยมาตั้งแต่เด็กๆ ก็คงหนีไม่พ้นพิธีกรรมในโรงเรียนอย่างการไหว้ครู

ช่วงนี้ชอบดู video จากช่อง engineerguy – นายวิศวกรคนนี้เป็นพิเศษ

เหนือจินตนาการดี เอาเรื่องโบราณๆ อย่างคำสาป มาผสมกับอินเตอร์เน็ตได้อย่างน่าสนใจมาก (แต่ว่าเป็นแค่เรื่องสั้นเรื่องเดียวนะ)

จริงๆ กว่าจะเขียนบล็อกตอนนี้ก็ปาไปครึ่งเดือนแล้ว แต่ขอตั้งวันที่ไว้เป็นวันแรกของเดือนละกัน จะได้ย้อนกลับมาหาง่ายๆ

ชาตินี้ไม่คิดว่าจะตกเป็นสาวกกันพลาครับ เนื่องจากว่าเกลียดการออกแบบหุ่นยนต์ในรูปร่างมนุษย์ขนาดยักษ์เอามาสู้กัน … ดูเป็นอะไรที่ไม่สมเหตุสมผลมากๆ (ไร้ซึ่งความโรแมนซ์ของเด็กผู้ชายโดยสิ้นเชิง 555)

จริงๆ หนังสือมันไม่ได้แย่ขนาดนั้นนะ แต่เรารู้สึกเหมือนโดนหลอก (และโมโหมากๆ) จากหน้าปก ดังนั้นเอาไปดาวเดียวพอ!